1984

 فرهاد صدای عجیبی دارد...

"گفتنی‌ها کم نیست

من و تو کم گفتیم

مثل هزیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و برهم گفتیم

خواندنی‌ها کم نیست

من و تو کم خواندیم

من و تو ساده‌ترین شعر سرودن را در معبر باد

با دهانی بسته وا ماندیم"

ساده می‌خواند بدون هیچ کش وقوسی. بر روی صدای پیانویی که آن هم ساده است.

"من دلم سخت گرفته است از این

میهمان خانه مهمان کش روزش تاریک

که به جان هم نشناخته  انداخته است

چند تن خواب آلود، چند تن ناهموار"

برای آدم قصه می‌خواند؛

"وقتی که بچه بودم  پرواز يک بادبادک مي‌بردت از بام‌های سحرخيزی پلک تا نارنج زاران خورشيد

وقتی که بچه بودم آب و زمين و هوا بيشتر بود و جيرجيرک، شبها در خاموشی ماه آواز مي‌خواند

آ....ه آن روزهای رنگين    آ....ه آن روزهای کوتاه    آ....ه آن فاصله های کوتاه "

و خاطره انگیز است؛

"...با صدای بی صدا... مثه یه کوه بلند... مثه یه خواب کوتاه ... یه مرد بود ... یه مرد.  با دست‌های فقیر... با چشم‌های محروم ... پاهای خسته... یه مرد یود... .یه مرد. شب...  با تابوت سیاه ...  نشست توی چشماش... خاموش شد ستاره ... افتاد روی خاک... سایشم نمی‌موند... هرگز پشت سرش... غمگین بود و خسته... تنهای تنها. با لب‌های تشنه... به عکس یه چشمه... نرسید تا ببینه... قطره... قطره آب....قطره آب... در شب بی طپش... این طرف... اون طرف... می‌افتاد تا بشکفه... صدا... صدای پا... صدای پا..."

ــ فردوسي پور : چه ميـــــــــکــنه اين مرغه

منبع

تلاش می کنم و دست بر نمی دارم
اگر چه خسته و دلمرده گشته پندارم
مرا چه غم اگر از خفتگان خبر نرسد
که من سپیده ی صبح همیشه بیدارم
چو خار را به صفای ثبات ما بستند
گمان مبر که چو خارا، ز تیشه بیزارم
من آن نیم که ز نیمه، ز راه برگردم
چنان روم که غزلخوان شوی به دیدارم
مجیز شیخ نگفتیم و عکس خود نشدم
چرا که از خط تمکین شیخ بیزارم
اگر هزار شویم وهزار پاره شود
حدیث ناله ی عشق و نفیر بیمارم
سکوت چرخ زمان را به دل نمی گیرم
که میوه داد سکوت از سکوت پُربارم
به نور خاک فروغ و به تربت حافظ
قسم، که در وطن ام خفته آخر کارم!
مرا به یاد بیاور اگر ندیدی باز
که من کلام نحیفی ز باغ گفتارم
ولی صلابت ایران تمام عشق من است
و بر صلابت ایران، تنیده گلزارم
اگر ز دیده جدا شد، ز دل جدا نشود
کجا شود وطنی کو دل است و دلدارم
خوشا به حال رفیقان که خفته در وطن اند
که خاک تربت شان می وزد به کردارم
  _{لس انجلس ۹ سپتامبر ۱۹۸۴}